Χρήστος Πολίτης: Το παρασκήνιο της απομόνωσης, η πικρία και η τελευταία εμφάνισή του πριν «σβήσει» στα 83

Θλίψη σκόρπισε στον καλλιτεχνικό κόσμο η είδηση του θανάτου του Χρήστου Πολίτη, ο οποίος έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 83 ετών αφήνοντας πίσω μια πορεία που σημάδεψε θέατρο, τηλεόραση και κινηματογράφο. Η ερμηνεία του ως Γιάγκος Δράκος στη σειρά «Λάμψη» του Νίκου Φώσκολου παραμένει μέχρι σήμερα από τις πιο χαρακτηριστικές στην ιστορία της ελληνικής τηλεόρασης, καθιερώνοντάς τον στη συνείδηση του κοινού.

Η γνωστοποίηση του θανάτου του έγινε μέσα από ανάρτηση του συγγραφέα Μάνου Λαμπράκη στο Facebook, ξυπνώντας μνήμες ενός ηθοποιού που τα τελευταία χρόνια είχε επιλέξει να μένει μακριά από τα φώτα. Σύμφωνα με πληροφορίες, πρώτα πέρασε μεγάλο διάστημα στο Πόρτο Ράφτη και στη συνέχεια μετακόμισε στο σπίτι της μητέρας του στη Νέα Σμύρνη, επιδιώκοντας ηρεμία και απόσταση από το καλλιτεχνικό περιβάλλον.

Η απομόνωση δεν ήταν αποτέλεσμα συγκυρίας αλλά συνειδητή επιλογή, όπως ανέφερε πριν από χρόνια η Κάτια Δανδουλάκη: «Ήταν μια επιλογή του Χρήστου η απομόνωση. Επέλεξε τη μοναχικότητα και τον καταλαβαίνω απολύτως. Αποζητούσε τη μοναχικότητα και το μυαλό του και η ψυχή του». Η ανάγκη του να αποτραβηχτεί φαίνεται πως είχε βαθιές ρίζες, καθώς ο ηθοποιός ένιωσε ότι δεν εισέπραξε τον σεβασμό που θεωρούσε δίκαιο μετά από δεκαετίες προσφοράς.

Σε μια σπάνια του δημόσια εμφάνιση το 2022 είχε μιλήσει με αυστηρή ειλικρίνεια για τους λόγους της απόσυρσής του, εξηγώντας πως «Δεν έχω κρατήσει με κανέναν επαφή από την «Λάμψη». Έχω αποχωρήσει από τη δημόσια ζωή, η πραγματικότητα που ζούμε είναι άθλια και δεν θέλω να συμμετέχω πουθενά». Η δήλωσή του αποκάλυπτε όχι μόνο την απόστασή του από τους πρώην συναδέλφους του, αλλά και τη γενικότερη απογοήτευσή του από την κοινωνική και καλλιτεχνική πραγματικότητα.

Η τελευταία φορά που εμφανίστηκε δημόσια ήταν το καλοκαίρι του 2023 στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση, στην Απονομή Βραβείων Ίρις. Λίγο αργότερα αποσύρθηκε ξανά, επιλέγοντας τη σιωπή που τον συνόδευε στα τελευταία χρόνια της ζωής του.

Η καριέρα του Χρήστου Πολίτη υπήρξε τεράστια σε εύρος και ένταση, καθώς από το 1966 έως τα τέλη της δεκαετίας του ’90 συμμετείχε σε περισσότερες από 45 θεατρικές παραγωγές. Παράλληλα, συμμετείχε σε 18 κινηματογραφικές ταινίες από το 1968 έως το 1974, ενώ η πορεία του στην τηλεόραση διήρκεσε από το 1973 ως το 2005, με συνολικά 8 σειρές όπου είχε πρωταγωνιστικό ρόλο. Ήταν απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου και η πρώτη του εμφάνιση έγινε στο έργο «Δέκα μικροί νέγροι», ενώ ακολούθησαν σημαντικές συνεργασίες με γνωστούς θιάσους, ανάμεσά τους και το Εθνικό Θέατρο.

Σημαντικός σταθμός στην πορεία του ήταν και το Απλό Θέατρο, στο οποίο υπήρξε ιδρυτικό μέλος. Η δράση του θιάσου στόχευε στην αποκέντρωση του θεάτρου με περιοδείες σε όλη τη χώρα και αργότερα με τη δημιουργία μόνιμου χώρου στην Καλλιθέα, όπου παρουσιάστηκαν παραγωγές υψηλών καλλιτεχνικών απαιτήσεων. Παράλληλα, είχε ασχοληθεί και με την πολιτική, εκλεγόμενος νομαρχιακός σύμβουλος Αθηνών το 1998 και συμμετέχοντας στο ψηφοδέλτιο επικρατείας της Πολιτικής Άνοιξης το 1996.

Η συμμετοχή του στη «Λάμψη», όπου ερμήνευσε τον εμβληματικό Γιάγκο Δράκο, αποτέλεσε από τις σημαντικότερες στιγμές της καριέρας του και ήταν μια από τις τελευταίες μεγάλες παρουσίες του στη μικρή οθόνη. Ο ρόλος αυτός ταυτίστηκε με το πρόσωπό του και τον ακολούθησε ακόμη κι όταν ο ίδιος είχε αποφασίσει να γράψει διαφορετικό τέλος για την προσωπική του διαδρομή.

Μετά το τέλος της σειράς, ο Χρήστος Πολίτης είχε στραφεί οριστικά σε μια ζωή μακριά από την ένταση και τον εκνευρισμό των καλλιτεχνικών κύκλων. Στην Επίδαυρο, όπου είχε το σπίτι του, βρήκε την ηρεμία που αναζητούσε, μακριά από επαγγελματικές προτάσεις και κοσμικές εμφανίσεις. Όσοι τον συναντούσαν μιλούσαν για έναν άνθρωπο που είχε βρει επιτέλους γαλήνη, απολαμβάνοντας μια καθημερινότητα με την οικογένεια και τους ελάχιστους ανθρώπους που εμπιστευόταν πραγματικά.

Παράλληλα, η πικρία για τον τρόπο που, όπως πίστευε, τον αντιμετώπισαν άνθρωποι της showbiz φαίνεται πως είχε καθοριστικό ρόλο στην απόφασή του να απομακρυνθεί για πάντα. Ενιωθε ότι δεν εισέπραξε την αναγνώριση που του άξιζε, επιλέγοντας τελικά να κλείσει τον κύκλο του στο θέατρο και την τηλεόραση και να αφοσιωθεί μόνο στη δική του ηρεμία.

Ο σπουδαίος ηθοποιός έφυγε από τη ζωή έχοντας δημιουργήσει μια πορεία γεμάτη επιτυχίες, αλλά και μια προσωπικότητα που επέλεξε τη σιωπή ως καταφύγιο. Η παρακαταθήκη του παραμένει δυνατή μέσα από τους ρόλους του και την ιδιαίτερη στάση ζωής που κράτησε μέχρι τέλους.