Νεκρός σε τροχαίο στον Ασπρόπυργο ο 41χρονος Μάριος Γιαννακόπουλος

Στο πένθος έχει βυθιστεί η Αλφειούσα του δήμου Πύργου για τον άδικο χαμό του 41χρονου Μάριου Γιαννακόπουλου, που έχασε τη ζωή του σε τροχαίο δυστύχημα στον Ασπρόπυργο, σκορπίζοντας θλίψη σε συγγενείς, φίλους και συγχωριανούς.
Η είδηση του θανάτου του έφτασε στην Αλφειούσα σαν βαριά σκιά. Ένας άνθρωπος που μεγάλωσε στο χωριό, με οικογένεια, φίλους και μνήμες δεμένες με τον τόπο του, δεν θα περάσει ξανά από τα γνώριμα μέρη του.

Ο Μάριος Γιαννακόπουλος γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αλφειούσα. Τα τελευταία χρόνια εργαζόταν στην Αθήνα ως οδηγός σε φορτηγά, παλεύοντας καθημερινά για το μεροκάματο στον δρόμο. Παρά την απόσταση, δεν απομακρύνθηκε ποτέ από το χωριό του, το οποίο επισκεπτόταν συχνά. Όσοι τον γνώριζαν μιλούν για έναν άνθρωπο ήρεμο, εργατικό και ιδιαίτερα αγαπητό στην τοπική κοινωνία.

Το μοιραίο τροχαίο σημειώθηκε δέκα λεπτά μετά τα μεσάνυχτα της περασμένης Κυριακής στη συμβολή των οδών Αγίου Παντελεήμονος και Αγίου Στεφάνου στον Ασπρόπυργο. Σύμφωνα με τα μέχρι τώρα στοιχεία, το αγροτικό όχημα στο οποίο επέβαινε ο 41χρονος -κάτω από συνθήκες που διερευνούνται- βγήκε στον δρόμο όπου κινούνταν φορτηγό, με αποτέλεσμα τη σφοδρή μετωπική σύγκρουση.

Η δύναμη της πρόσκρουσης ήταν τέτοια που προκλήθηκε εγκλωβισμός των επιβαινόντων. Στο σημείο έσπευσαν άμεσα δυνάμεις της Πυροσβεστικής με 13 πυροσβέστες και τέσσερα οχήματα, καθώς και ασθενοφόρα του ΕΚΑΒ. Οι διασώστες έδωσαν μάχη για τον απεγκλωβισμό.

Μια γυναίκα είχε ήδη απεγκλωβιστεί από το ΕΚΑΒ και μεταφέρθηκε τραυματισμένη για νοσηλεία. Λίγο αργότερα, οι πυροσβέστες ανέσυραν τον 41χρονο χωρίς τις αισθήσεις του. Διακομίστηκε με ασθενοφόρο στο νοσοκομείο, όπου παρά τις προσπάθειες των γιατρών δεν κατάφερε να κρατηθεί στη ζωή.

Η Τροχαία διενεργεί προανάκριση για τις ακριβείς συνθήκες του δυστυχήματος.

Για την οικογένειά του, ο χρόνος σταμάτησε εκείνο το βράδυ. Για την Αλφειούσα, η απώλεια είναι βαθιά ανθρώπινη. Ένας δικός της άνθρωπος, που ξεκίνησε από εκεί και γύριζε πάντα εκεί, δεν θα επιστρέψει ξανά, αφήνοντας πίσω σιωπή, πόνο και ένα βαρύ «γιατί».