Ελένη Μενεγάκη: Η φορτισμένη στιγμή στην κηδεία του Γιώργου Παπαδάκη στη Ριτσώνα

Σε βαθύ κλίμα θλίψης και απόλυτου σεβασμού πραγματοποιήθηκε το πρωί της Πέμπτης 8/1 η πολιτική κηδεία του Γιώργου Παπαδάκη στο αποτεφρωτήριο της Ριτσώνας, ενός ανθρώπου που για 35 συνεχόμενα χρόνια συνόδευε τα πρωινά της Ελλάδας και άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα στην ελληνική δημοσιογραφία και την τηλεόραση. Η απώλειά του έχει προκαλέσει κύμα συγκίνησης, και το τελευταίο «αντίο» ήταν τόσο ανθρώπινο όσο και βαρύ συναισθηματικά για όλους όσοι τον γνώρισαν.

Τα τρία του παιδιά, ο Κωνσταντής, ο Φοίβος και ο Ιάσωνας, αποχαιρέτησαν τον πατέρα τους με μια συγκλονιστική στιγμή ησυχίας γύρω από το φέρετρο, μαζί με τη μητέρα τους και σύζυγο του δημοσιογράφου, Τίνα Παπαδέλη. Ζήτησαν χρόνο μόνο για την οικογένεια, θέλοντας να σταθούν για λίγα λεπτά μακριά από βλέμματα και κάμερες, αφήνοντας το βάρος της απώλειας να ξεδιπλωθεί χωρίς λέξεις. Την ίδια ώρα, το τραγούδι «Το αεροπλάνο» του Κώστα Χατζή ακουγόταν απαλά στον χώρο, καθώς στην οθόνη περνούσαν εικόνες από όλη τη ζωή του Παπαδάκη, σαν μια κινηματογραφική αναδρομή στιγμών που δεν γυρίζουν πίσω.

Στον χώρο παρευρέθηκαν συνεργάτες, φίλοι, δημοσιογράφοι, πρόσωπα της τηλεόρασης και άνθρωποι που τον γνώριζαν χρόνια, όλοι τους με ένα κοινό βλέμμα: τη δυσκολία να δεχτούν ότι ο άνθρωπος που για δεκαετίες καλημέριζε εκατομμύρια Έλληνες δεν βρίσκεται πια εδώ. Η παρουσία τους ήταν μια σιωπηλή αναγνώριση ενός δημοσιογράφου που έγραψε ιστορία μέσα από την αυθεντικότητα και την αφοσίωσή του στην ενημέρωση.

Εκείνη όμως που συγκέντρωσε πάνω της όλα τα βλέμματα ήταν η Ελένη Μενεγάκη. Φανερά συντετριμμένη, πλησίασε τη χήρα του Γιώργου Παπαδάκη και την αγκάλιασε με δάκρυα, σε μια από τις πιο φορτισμένες στιγμές της ημέρας. Η εικόνα της «βασίλισσας» της ελληνικής τηλεόρασης να σκύβει πάνω από τη φίλη και συνεργάτιδα του δημοσιογράφου, με φανερή την προσπάθειά της να συγκρατήσει τη συγκίνησή της, έκανε πολλούς να καθηλωθούν. Για όσους γνώριζαν την κοινή πορεία που είχαν στα πρώτα τηλεοπτικά τους βήματα, η στιγμή ήταν ακόμη πιο έντονη, γεμάτη αναμνήσεις από τα χρόνια του «Πρωινού Καφέ» και των στούντιο του ΑΝΤ1.

Το τελευταίο αντίο στον Γιώργο Παπαδάκη δεν ήταν μια απλή τελετή· ήταν μια δημόσια αλλά ταυτόχρονα βαθιά προσωπική υπόσχεση ότι η φωνή του, η εργατικότητά του και ο τρόπος που προσέγγισε τη δημοσιογραφία δεν θα ξεχαστούν. Όσοι βρέθηκαν στη Ριτσώνα μίλησαν για έναν άνθρωπο που ξεκίνησε από τον μαυροπίνακα και έφτασε να γίνει καθημερινό σημείο αναφοράς για ολόκληρη τη χώρα, αφήνοντας πίσω του μια παρακαταθήκη που δύσκολα θα αντικατασταθεί.