Συντάξεις: Έξτρα σύνταξη έως 285€ τον μήνα – Ποιοι κερδίζουν

Μια επιλογή που για χρόνια περνούσε «στα ψιλά» αποδεικνύεται για χιλιάδες ασφαλισμένους το κλειδί για υψηλότερη σύνταξη. Τα πλασματικά έτη ασφάλισης μπορούν να αυξήσουν το τελικό ποσό ακόμη και κατά 285 ευρώ τον μήνα, μετατρέποντας μια μειωμένη αποχώρηση σε πλήρη σύνταξη με σημαντικό όφελος.

Ουσιαστικά πρόκειται για χρόνο που δεν έχει διανυθεί με πραγματική εργασία, αλλά αναγνωρίζεται κατόπιν εξαγοράς ή ειδικών διατάξεων. Ο χρόνος αυτός προστίθεται στα πραγματικά έτη ασφάλισης και επηρεάζει τόσο το δικαίωμα συνταξιοδότησης όσο και το ύψος της ανταποδοτικής παροχής.

Το μεγαλύτερο πλεονέκτημα είναι ότι ο ασφαλισμένος μπορεί να αποφύγει τη μειωμένη σύνταξη. Η μειωμένη συνεπάγεται απώλεια έως και 30% στην εθνική σύνταξη, κάτι που μεταφράζεται σε μόνιμη μείωση για όλη τη διάρκεια ζωής του συνταξιούχου.

Με την αναγνώριση πλασματικών ετών, ο ασφαλισμένος λαμβάνει ολόκληρη την εθνική σύνταξη χωρίς πέναλτι. Παράλληλα, αυξάνεται το ποσοστό αναπλήρωσης, άρα και η ανταποδοτική σύνταξη, με αποτέλεσμα σημαντική μηνιαία διαφορά.

Σε χαρακτηριστικό παράδειγμα, μισθωτός 62 ετών με 38 χρόνια ασφάλισης και συντάξιμες αποδοχές περίπου 2.950 ευρώ θα έπαιρνε μειωμένη σύνταξη περίπου 1.638 ευρώ. Με την αναγνώριση δύο επιπλέον ετών, φτάνει τα 40 και δικαιούται πλήρη σύνταξη περίπου 1.922 ευρώ.

Η διαφορά των 285 ευρώ κάθε μήνα σημαίνει ότι το κόστος εξαγοράς – περίπου 16.160 ευρώ – μπορεί να αποσβεστεί σε περίπου τέσσερα χρόνια. Από εκεί και πέρα, το όφελος είναι καθαρό κέρδος σε ετήσια βάση.

Αντίστοιχα, ασφαλισμένος με χαμηλότερο μισθό, περίπου 1.550 ευρώ και 38 έτη ασφάλισης, θα λάμβανε μειωμένη σύνταξη γύρω στα 1.009 ευρώ. Με την εξαγορά δύο ετών και τη συμπλήρωση 40ετίας, το ποσό μπορεί να φτάσει περίπου στα 1.222 ευρώ.

Το μηνιαίο όφελος των 213 ευρώ οδηγεί σε απόσβεση του κόστους – περίπου 7.440 ευρώ – σε λιγότερο από τρία χρόνια. Η σχέση κόστους – οφέλους καθιστά την επιλογή ιδιαίτερα ελκυστική για όσους βρίσκονται κοντά στη συνταξιοδότηση.

Το κόστος εξαγοράς εξαρτάται από την ιδιότητα του ασφαλισμένου. Για τους μισθωτούς, υπολογίζεται με εισφορά 20% επί των αποδοχών. Αν δεν υπάρχει ενεργή απασχόληση, λαμβάνεται υπόψη ο κατώτατος μισθός, που σήμερα ανέρχεται στα 880 ευρώ, οδηγώντας σε ελάχιστη δαπάνη περίπου 176 ευρώ τον μήνα αναγνώρισης.

Για ελεύθερους επαγγελματίες και αγρότες, το ποσό αντιστοιχεί στη μηνιαία εισφορά κλάδου σύνταξης. Όσο υψηλότερη η ασφαλιστική κατηγορία, τόσο μεγαλύτερο και το κόστος αναγνώρισης.

Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι συμφέρει η εξαγορά να γίνεται όσο το δυνατόν νωρίτερα. Σε περίπτωση εφάπαξ καταβολής παρέχεται έκπτωση 2% για κάθε πλήρες έτος που αναγνωρίζεται, ενώ αν στο μέλλον αυξηθούν οι αποδοχές, αυξάνεται και το απαιτούμενο ποσό εξαγοράς.

Ο αριθμός των πλασματικών ετών διαφέρει ανά ταμείο. Στο Δημόσιο μπορεί να φτάσει έως και τα 12 έτη, από στρατιωτική θητεία, σπουδές, άδειες ανατροφής, χρόνο παιδιών ή εκπαιδευτικές άδειες.

Στον ιδιωτικό τομέα μπορούν να αναγνωριστούν χρόνοι ανεργίας, ασθένειας, σπουδών, στρατού και κενών ασφάλισης. Ωστόσο, υπάρχουν εξαιρέσεις σε ειδικές κατηγορίες, όπου ορισμένοι χρόνοι – όπως τα παιδιά σε συγκεκριμένες διατάξεις – δεν αξιοποιούνται.

Οι μεγάλοι κερδισμένοι είναι συνήθως όσοι ασφαλίστηκαν πριν το 1993. Με τη σωστή χρήση πλασματικών ετών μπορούν να «κλειδώσουν» προϋποθέσεις πριν από κρίσιμες αλλαγές ορίων ηλικίας και να κατοχυρώσουν ευνοϊκότερες συνθήκες αποχώρησης.

Το τελικό συμπέρασμα είναι ότι τα πλασματικά έτη δεν αποτελούν απλώς μια διαδικαστική επιλογή. Σε πολλές περιπτώσεις λειτουργούν ως επένδυση με γρήγορη απόδοση, μετατρέποντας μια μέτρια σύνταξη σε σημαντικά υψηλότερη παροχή για ολόκληρη τη συνταξιοδοτική περίοδο.