Η συγκλονιστική προσευχή του Γέροντα Παΐσιου για όλο τον κόσμο – Λόγια αγάπης που αγκαλιάζουν κάθε άνθρωπο

Η αγάπη του Γέροντας Παΐσιος για κάθε άνθρωπο, χωρίς διακρίσεις και όρια, αποτελεί ένα από τα πιο βαθιά και ζωντανά χαρακτηριστικά της πνευματικής του παρακαταθήκης. Όσοι τον γνώρισαν, αλλά και όσοι προστρέχουν στη μνήμη και τις διδαχές του μετά την κοίμησή του, μιλούν για έναν άνθρωπο που στάθηκε δίπλα στον πόνο με αυταπάρνηση και αληθινή συμπόνια.

Ο Γέροντας Παΐσιος στήριξε αμέτρητες ψυχές, τόσο με τον λόγο του όσο και με τη σιωπή του. Η δύναμη που τον χαρακτήριζε δεν προερχόταν από ανθρώπινες αντοχές, αλλά από τη βαθιά και αδιάλειπτη προσευχή του προς τον Θεό. Εκεί έβρισκε το φως για να παρηγορεί, να ενισχύει και –όπως μαρτυρούν πολλοί– να θαυματουργεί.

Από τα τελευταία χρόνια της ζωής του προέρχεται και η παρακάτω προσευχή, η οποία δόθηκε σε γυναικείο μοναστήρι, ύστερα από αίτημα για ένα απλό «τυπικό» αγρυπνίας στο κελλί. Πρόκειται για μια προσευχή που δεν περιορίζεται σε συγκεκριμένες ανάγκες, αλλά απλώνεται σε ολόκληρο τον κόσμο, αγκαλιάζοντας κάθε ανθρώπινη δοκιμασία.

Η απλότητά της είναι συγκλονιστική. Είναι γραμμένη με λόγια κατανοητά ακόμη και από τα παιδιά, γεγονός που την καθιστά κατάλληλη όχι μόνο για μοναστική χρήση, αλλά και για την καθημερινή οικογενειακή προσευχή. Μέσα σε λίγες φράσεις χωρούν η ασθένεια, η φτώχεια, η μοναξιά, ο πόλεμος, η προσφυγιά και η ελπίδα.

Ακολουθεί αυτούσια η προσευχή, όπως παραδόθηκε:

Κύριε ημών Ιησού Χριστέ,

Μην εγκαταλείπεις τούς δούλους Σου πού ζουν μακριά από την Εκκλησία, ή αγάπη Σου να ενεργήσει και να τούς φέρει όλους κοντά Σου.

– Μνήσθητι, Κύριε, των δούλων Σου πού υποφέρουν από τον καρκίνο.
– Των δούλων Σου πού υποφέρουν από μικρά ή μεγάλα νοσήματα.
– Των δούλων Σου πού υποφέρουν από σωματικές αναπηρίες.
– Των δούλων Σου πού υποφέρουν από ψυχικές αναπηρίες.

– Μνήσθητι των αρχόντων και βοήθησον αυτούς να κυβερνούν χριστιανικά.

– Μνήσθητι, Κύριε, των παιδιών πού προέρχονται από προβληματικές οικογένειες.
– Των προβληματικών οικογενειών και των διαζευγμένων.

– Μνήσθητι, Κύριε, των ορφανών όλου του κόσμου, όλων των πονεμένων και των αδικημένων στην ζωή, όσων έχουν χάσει τούς συζύγους τους.

– Μνήσθητι, Κύριε, όλων των φυλακισμένων, των αναρχικών, των ναρκομανών, των φονέων, των κακοποιών, των κλεφτών, φώτισον και βοήθησον αυτούς να διορθωθούν.

– Μνήσθητι όλων των ξενιτεμένων.
– Όλων όσων ταξιδεύουν στην θάλασσα, στην ξηρά, στον αέρα και φύλαξον αυτούς.

– Μνήσθητι της Εκκλησίας μας, των πατέρων (κληρικών) της Εκκλησίας και των πιστών.

– Μνήσθητι, Κύριε, όλων των μοναστικών αδελφοτήτων, ανδρικών και γυναικείων, των γερόντων και των γεροντισσών και όλων των αδελφοτήτων και των αγιορειτών πατέρων.

– Μνήσθητι, Κύριε, των δούλων Σου πού είναι σέ καιρό πολέμου.
– Όσων καταδιώκονται στα βουνά και στους κάμπους.
– Όσων είναι σαν κυνηγημένα πουλάκια.

– Μνήσθητι των δούλων Σου πού άφησαν τα σπίτια τους και τις δουλειές τους και ταλαιπωρούνται.

– Μνήσθητι, Κύριε, των φτωχών, αστέγων και προσφύγων.

– Μνήσθητι, Κύριε, όλων των εθνών, να τα έχεις στην αγκαλιά σου, να τα σκεπάζεις με την αγία Σου Σκέπη, να τα φυλάγεις από κάθε κακό και από τον πόλεμο. Και την αγαπημένη μας Ελλάδα μέρα και νύκτα να την έχεις στην αγκαλιά σου, να την σκεπάζεις με την αγία Σου Σκέπη, να την φυλάγεις από κάθε κακό και από τον πόλεμο.

– Μνήσθητι, Κύριε, των ταλαιπωρημένων εγκαταλελειμμένων, αδικημένων, δοκιμασμένων οικογενειών και δώσε πλούσια τα ελέη σου σ’ αυτές.

– Μνήσθητι των δούλων σου πού υποφέρουν από ψυχικά και σωματικά προβλήματα πάσης φύσεως.

– Μνήσθητι όσων βρίσκονται σέ απόγνωση, βοήθησε και γαλήνευσε τους.

– Μνήσθητι, Κύριε, των δούλων Σου πού ζήτησαν τις προσευχές μας.

– Μνήσθητι και πάντων των απ’ αιώνος κεκοιμημένων και άνάπαυσον αυτούς.

Η προσευχή αυτή συνοψίζει ολόκληρη τη θεολογία της αγάπης που χαρακτήριζε τον Γέροντα Παΐσιο. Δεν ξεχωρίζει ανθρώπους, δεν θέτει όρια και δεν αφήνει κανέναν έξω από τη μνήμη του Θεού. Γι’ αυτό και παραμένει μέχρι σήμερα ένα από τα πιο ζωντανά πνευματικά του αποτυπώματα.